منّت خدای را ، عزّ و جلّ ، که یک جفت ایر بگ خوب به جنس انوث* آدمی بخشید

که چون بر پشت فرمان نشینند حافظ جان باشد و چون بر ترک موتور ، مفرّح موتور سوار!

پس در هر جنس انوثی دو ایربگ است ، و بر هر ایر بگی شکری واجب.

یکی برای خود جنس انوث از آن جهت که جانش ایمن است به هنگام ماشین سواری

و یکی برای موتور سوار از آن جهت که بساط لذتش فراهم است به هنگام موتور سواری..!


* همان مونث عربها و ماده ی خودمان!